Ester Shtub - lid fun boyen barakn

(Dieses Lied wurde im Konzentrationslager Bergen-Belsen von der 1932 geborenen Ester Shtub geschrieben. Ihr genaues Todesdatum, wahrscheinlich 1944, ist unbekannt.)

אײנס, צװײ, דרײַ
?װען װעלן מיר זײַן פֿרײַ
,הונגעריק, באָרװעס, אָפּגעריסן
- פֿון טאַטע-מאַמע גאָר נישט װיסן
.גאָט! װי טוט דאָס װײ

- אײנס, צװײ, דרײַ
,דער טאָג װיל נישט פֿאַרבײַ
שלעפּן ציגל, ברעטער, שטײנער
.און פֿון טױטע מענטשן בײנער
.גאָט! װי טוט דאָס װײ

- אײנס, צװײ, דרײַ
,הער צו מײַן געשרײ
,פֿון אומבאַקאַנטע מאַסן-קבֿרים
,קלײנע קינדער פֿון חדרים
.אָן מאַמעס בײַ זײַ

- אײנס, צװײ, דרײַ
,גלױבן מיר געטרײַ
,װאַרטן מיר און האָפֿן
- װאָס דו האָסט אונדז פֿאַרשפּראָכן
!עם ישׂראל חי

eyns, tsvey, dray -

ven veln mir zayn fray?

hungerik, borves, opgerisn,

fun tate-mame gor nisht visn -

got! vi tut dos vey.

eyns, tsvey, dray -

der tog vil nisht farbay,

shlepn tsigl, breter, shteyner

un fun toyte mentshn beyner.

got! vi tut dos vey.

eyns, tsvey, dray -

her tsu mayn geshrey,

fun umbakante masn-kvorem,

kleyne kinder fun khadorem,

on mames bay zay.

eyns, tsvey, dray -

gloybn mir getray,

vartn mir un hofn,

vos du host undz farshprokhn -

am Yisroyl khay!

Meine Übertragung:

Das Lied vom Barackenbauen

Eins, zwei, drei-

Wann nur sind wir frei?

Hungrig, barfuss, abgerissen,

Mamme, Tate, wer kanns wissen,

Gott, wie tut das weh.

Eins, zwei, drei-

Der Tag geht nicht vorbei,

Ziegel schleppen, Bretter, Steine,

Tote, menschliche Gebeine,

Gott, wie tut das weh.

Eins, zwei, drei-

Hörst du meinen Schrei

Von unbekannten Massengräbern

Und von toten Kinderleibern,

Mutters Kind dabei.

Eins, zwei, drei-

Glauben wir getreu,

Warten wir und hoffen,

Was du uns versprochen hast –

Nach Israel ans Kai.